Het was een week van veel werken. Op zaterdag 20 maart is het de landelijke  ‘Open Dag van de Zorg’. En omdat ik op het werk Miss BrabantZorgNet wordt genoemd begrijp je wel dat ik daar deze week druk aan gewerkt heb samen met mijn collega Nathalie. Voor mijn andere imago collega’s betekende het het afronden van de BrabantZorgKrant die de week van 13 maart in heel Brabant in de bus valt en het versturen van het promotiemateriaal wat aangevraagd is door de organisaties die open zijn op 20 maart. Dit brengt elk jaar weer een hoop stress en drukte maar een goed gevoel als het klaar is. Maandag nog een paar puntjes en dan is het klaar!

Als je dan ontdekt dat je een paar draadjes niet goed geteld hebt ben je niet echt blij….. omdat ik weet hoe ik baal als ik er niets aan doe heb ik het dan ook direct uitgehaald… 3 uurtjes! Gelukkig had ik al een nieuw stuk gedaan.

Het was een rare week met het vertrek van de beste vriend van Puck, de jongste dochter, naar Afghanistan en dat hakt erin. Zeker na de aanloop naar ‘de val’. Vervelend allemaal…. gelukkig heeft ze hem gehoord en weet dat hij goed aangekomen is. Op zulke momenten ben ik altijd blij met mijn eigen glazen huis. Hierin bewaar ik een foto van mijn vader en de broer van Hans die overleden zijn en mijn verzameling boedha’s die eerst in mijn oude atelierke stonden. Ik wordt er altijd weer rustig van.

We hebben trouwens een bezoeker in huis waar we niet zo blij mee zijn. Weet iemand van jullie wat het is? Hans denkt dat hij met een nieuwe orchidee meegekomen is. Het is een grijs/bruin hard beestje…brrr. 

Heb een fijn weekend en ik ga mijn grens terug weer opzoeken. Voor degene die naar Zwolle gaan Heel Veel Plezier!!

Ik moet het laten zien…. even maar.

De hoeken zijn gevuld met een stitcherie. Het patroon heb ik op soluvlies getekend en geregen op de quilt. Daarna geborduurd en de overtollige vlies weggeknipt. Vanavond spoel ik hem in koud water om de vlies verder op te lossen. Mocht je nog tips hebben dan hoor ik die graag. ….. morgen meer.

Fijne zondag.

 De Tuinsampler gaat lekker. Er is alweer een heel stuk geborduurd. Maar met carnaval op tv en de pootjes omhoog is dat niet zo moeilijk. De bovenste rij is bijna af.

Dank je voor de reacties op mijn vorige blog over de extra kleuren voor de Ton sur Ton. Zoals je kunt zien is het een groene rand geworden. En toch was ik nog niet tevreden. Het is allemaal te vlak! Ik roep steeds dat ik quilten en borduren wil combineren. Dat moet er dan NU van komen. Een tekening overgetrokken op een stukje soluvlies (Dank je wel, Riekie) en dit op de hoek geregen en nu maar stitcheriesteekjes maken. 

Zo op de vlies ziet het er al beter uit. Ik hou jullie weer op de hoogte.

Alles stond klaar maar het liep anders. DD heeft een Hyves aangemaakt van onze straat. Mam heb jij nog wat foto’s? Nou dat heb ik geweten. Voor je er erg in hebt is het 4 uur en ben je de hele middag bezig geweest met foto’s kijken en plaatsen. Maar het is zo leuk om alle herinneringen weer langs te zien komen. Het pionieren in het begin, het buitenspelen van de meiden, bevroren grachten om te schaatsen….. Heerlijk! Ik vond ook nog een doosje wat ik gemaakt heb van fimo-klei. Het was een kraamcadeautje en de knul is inmiddels 16 jaar dus ga maar na….

Ik heb wel een beslissing genomen over mijn Ton sur Ton. Ik vond het allemaal wat vlak. De kleuren van de stof tegen het borduurwerk zijn wat flauw. In de doos met laatste aanwinsten, toen had ik nog niet voor mezelf besloten het quilten op een laag pitje te zetten, lag een mooi lapje groen met engelse rozen. Ik vind het mooi in het geheel passen. De rode is te hard en de ecru te flets en te makkelijk. Dus dit moet het gaan worden.

Natuurlijk heb ik weer lekker zitten borduren. Het ging me niet zo lekker deze week dus dan borduur ik want dat geeft rust. Er zit nu een mooie hoek aan.

Oh nog een vraag!! Weet iemand hoe je je blog kunt bedanken omdat hij een concept heeft gemaakt van je tekst en jij zomaar afsluit omdat je fotoprogramma niet werkt!!

Gelukkig is het goed gekomen.

Heb jij dat nou ook…. Je gaat iets zoeken wat al lang in je hoofd zit en waarvan je steeds afvraagd ‘Heb ik dat nog”?’ en dan vind je iets totaal anders. Zo kwam ik mijn eerste borduurwerk van de lagere school tegen en een ‘jonger oudje’ wat ik ook niet meer wist. Het werkje van school is een geboortelap.

In mijn herinnering is toen ook de liefde voor het borduren begonnen bij zuster Henriëtte. Ik zat op een nonnen-school maar heb hier erg leuke herinneringen aan. Van zuster Henriëtte kregen we handwerken. We maakten ook een eenden pyamazak met vooral hele kleine stiksteekjes. Ik weet nog hoe blij ik was omdat ik de vleugels erop mocht zetten met de dekensteek. Ik vind het wel jammer dat ze ons nooit Hardanger heeft geleerd. Hardanger is prachtig werk waar volgens mij heel veel geduld voor nodig is. Het blijft een uitdaging die ik nog een keer aan wil gaan.

Ik vond ook nog twee werkjes van, ik denk, oude Ariadne patronen. De meubeltjes wil ik nog afwerken met mooie stofjes en de prieeltjes moet ik nog eens kijken. Zo zijn ze best wel saai. Misschien met wat kraaltjes ofzo……

Nog een fijne zondag.

Als ik last heb van mijn handjes heb ik moeite met kracht zetten. Daarom heb ik van DH een nietmachine gekregen die met één vinger te bedienen is. Nou ja voor mij met twee!!  Heerlijk soepel in te drukken. Misschien een tip! voor de gevoelige handjes onder ons.

Mijn laatste broek krijgt vandaag z’n bandje en een mooi zoompje maar ondertussen ben ik lekker aan de Tuinsampler aan het werken. Lekker weer kruisjes maken. Het wordt een flink werkstuk maar ik doe het rustig aan. Hier hangt hij op de open haard voor het idee.

Ik werk niet in de volgorde van het patroon maar werk meestal van rechts naar links. Als dan de hoogte bepaald is van boven naar beneden zodat ik niet steeds met het borduursel in mijn hand zit. Deze keer werk ik niet met de borduurring want dan heb ik eerder last aan de handjes.

Woensdag is mijn vrije dag en vandaag was het eerst naar fysio en daarna blogs bekijken. Ik probeer om niet te veel achter mijn computer te kruipen. Voor mijn werk zit ik alleen maar aan de pc en daarom maak ik het rondje blogs en mijn eigen blogje zoveel mogelijk op woensdag en in het weekend.

Ondertussen hoor ik het fluitje van de ketel dus even een lekker kopje welness thee en een paar steekjes en dan is het weer een heerlijke middag!!

Oh ja en dat bandje en zoompje…. nou ja…….

Veel freubel plezier en tot gauw.